desperate angels

เรื่องของเรื่องที่มาเขียนblog มันก็ไม่ใช่อะไรหรอก

พอดีช่วงนี้ตกงาน ว่างจัด ก็เลยไม่รู้ทำไร ไปอ่านblog ชีวิตหีๆของกระหรี่

แล้วโดน โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮลี่ชิท! นี่แหละ จับจิตโคด และด้วยความปรารถนาดีของ

เพื่อนสุดหล่อที่เสียงหล่อระดับเทพ บอกว่าจะช่วยแต่งblog ให้เพราะlow-tech ค่ะ

ก็เลยเคๆ เอาสักหน่อย  จะได้มีไรทำไม่ฟุ้ง..

ด้วยความโศกของชีวิต แบบว่าเจอเรื่องแย่ตลอดช่วงสองปีมานี้ โดยเฉพาะ

เรื่องผู้ชาย เจ็บได้อีก! ทำเอาถึงกับต้องเข้าศรีธัญญาเลย กินยาแก้ซึมเศร้ากันไป

อยู่เฉยๆน้ำตาก็ไหล ได้ทั้งวัน คิดสั้นได้ตลอดเวลา แบบว่าขอพูดให้เคลียร์..

เดี๋ยวจะหาว่าแรดไป55 มีแต่เรื่องผู้ชายสองปี มันไม่ใช่แค่นั้นค่ะคือทุกสิ่งที่ซวยมาหมด

ตั้งแต่รถชน ตังหาย โดนหลอก ตาเสีย แฟนทิ้ง เลิกคบกับเพื่อนอีก T^T

ตอนนี้แทบจะไม่ได้คุยกับใคร วันๆก็ กิน นอน เล่นเน็ต รดน้ำต้นไม้ อ่านหนังสือไป

เรื่อยเปื่อย เยียวยาหัวใจตัวเอง...

พูดถึงสาเหตุออกจากงานที่เก่า ยังรู้สึกผิดแบบหลอนๆมาถึงทุกวันนี้ เพราะก่อนลาออก

เกิดอาการติสแตกมาก  ไม่สบาย..ลาป่วยอาทิตย์นึงก่อนหน้านั้น...อันนี้ป่วยจิง

แล้วก็คุยกับเพื่อนสนิทคนนึงว่า อยากลาออกมาก ทำไงดีไม่ไหวละว่ะ  เพื่อนก็ใจดี๊ใจดี

ไม่ขัดเลยย แถมบอกว่าออกเลย จะอยู่ทำไม งานหนักเกิน เพื่อนรักจัดค่ะเข้าข้างกันมาก 

คนแปลกๆอย่างชั้นก็ยิ่งบ้าดิคะ ก็เขียนเมลเลยตอนตี1 เมลไปหาเจ้านายเมืองนอก

แบบข้ามหัวเจ้านายที่ไทยเพราะเกลียดโดยส่วนตัว แล้วปิดมือถือ เลวได้อีก...

แล้วก็ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ ตอนแรกจะขับไปกาญฯ แต่โง่ทางมาก วนไปวนมา

มันไปโผล่หัวหินค่ะ อยู่ที่นั่นสักพักก็กลับบ้าน...

ที่จริงก็ยังรู้สึกผิด  อยู่อย่างลึกๆนะ แต่พอนึกถึงตอนเวลาโดนจิกหัวใช้ทีไร

แล้วมันก็แอบสะใจลึกๆค่ะ ว่าเย้ ออกมาจากนรกอเวจีแล้ว ขนาดอยากกินข้าวไข่เจียว

เจ๊แกยังมาบอกเลยอ่ะ ขนาดผู้โดยสารชั้น first class ยังไม่จิกขนาดนี้

ไอเรื่องที่จะเม้าต่อไปนี้เนี่ย มันไม่ได้เกี่ยวกับชีวิตปัจจุบันเล้ยย...แต่ว่า

อยากให้มันอยู่ในความทรงจำตลอดไป เพราะมันเป็นเรื่องเมื่อ2ปีก่อน

ตอนสมัยทำงานสายการบิน  แบบว่าอยู่กันมีแต่ผู้หญิงหมด เละเทะมาก

เมากันได้เกือบทุกคืน ไปทำงานก็นั่งเม้ากัน ไร้สาระไปวันๆ เรื่องที่พวกเรา

คุยกันไม่พ้นเรื่องผู้ชาย ใครได้ใคร ใครโดนทิ้งไรงี้  มันมากก

งานเราก็ชิวมากด้วย วันๆก็นั่งคิดจะทำของไร จะซื้อไรให้ผู้ชายแล้วมันจะชอบ

ตลกมาก เพื่อนแม่งเดี๋ยวก็ร้าย เดี๋ยวก็ดี แต่สรุปสุดท้ายก็ตัดกันไม่ขาด คบกันถึงปัจจุบันนี้

ดีค่ะ.. นึกถึงแล้วก็อยากกลับไปช่วงนั้นอีก

edit @ 28 Dec 2009 05:26:03 by desperate angels

edit @ 28 Dec 2009 06:37:46 by desperate angels